Bişiy

Sesin kulağımda çınlıyor
bakıyorum neredesin
yokluk
senin yokluğun

O an kapatasım var kendimi
bedenim dar geliyor
  başka birşey de mümkün olmalı
                     başka birşey

Ne bilmiyorum
  sadece
    başka birşey

Nostradamus

Son bir söz
son bir veda
son bir öpücük
son bir duruş
son bir gülüş
son bir bakış
son bir yakarış
son bir haykırış

Sonları bırak
sonsuz olsun hikayemiz

Uç

Çağırtı

Çağırıyor
beni istiyor
sürekli aynı ses
bitmeyen fısıltı
benim güzel ölümüm
yanıma gel diyor

Nolur
nolur
nolur

Titreyen Senfoni

Haykırıyordum
son nefesime kadar
haykırıyordum
gök gürültüsünü bastırıyordum
birer birer
duvarlar yarılıyor
ağaçlar devriliyordu

Gulliverin ayak sesleriydim aslında
belki bir sopranonun çığlığı
varolan birşeyse kesin vardı
herşey küçüktü
çok küçüktü
fazla küçüktü
küçücüktü

Zorundaydım
kaderime oyun oynuyordum
duramıyordum
çok şey vardı söylemem gereken
ve dahası
bitmiyordu bir türlü
bu sefer bitti diyordum
tükenmiyor
durmuyor
ardı arkası kesilmiyordu

Gün ışığı görmemiş titreşimlerim
aynı sonbahar yaprakları
benim olmayı reddediyorlardı artık
son kez bir öpücük kondurup 
yanımdan kaçıyorlardı
başka bir ikilem içine yerleşip
uzaktan maytaplarını yakıyorlardı

Aradaysa
ay dedeye bakardım
emindim
gülümsüyordu
o tüm sırları bilirdi
somurtmak için çok yaşlıydı
ömür vardı yaşanması gereken
hem de güzel bir şekilde
güzel mi güzel bir vaziyette
nerede olduğunuysa ben
bir türlü bulamazdım
altları üste getirir
yine de
bulamazdım

Fenerlerin ışığı gözümü alır
karanlıkta dolaşırdım
arada sana çarpardım
sense tanımazdın
fazla fazla çarpardım
seninse bir kez dahaya hiç tahammülün yoktu
son şansımı kullanamamıştım
sense zaten şansa inanmazdın

Şişenin dibine doluşuyorduk bazen
bazense gün ağarırken
ağlıyorduk
gözyaşlarımız susmazdı hiç
sense aslında ağlamazdın
daha önce hiç ağlamamış bile olabilirdin
dahası şu ki
sen aslında
sen bile değildin
sonsuzluğun içinde salınan
tek başına bir yıldızdın
en parlak
en büyük
ben anlayamazdım
isterdim
canım dişimde
yine de olmazdı
ben yanından geçemezdim senin
olsa bile
ben sadece
amaçsızca gezinen
ufak taş parçalarından
en ufağıydım
senin için

Ve karanlık yaktı gözlerimi
oynamıyoruz dediler
birer
birer

Sen yine de oradaydın
bense haykırıyordum
birşey eksilmemişti gücümden
ilik ilik eksildiğini farketmeden
ben yine devam ediyordum
haykırmaya
haykırmaya ve
haykırmaya
başka birşey gelmiyordu elimden
dilimdeki sesimden başka
kan çanağı gözlerim vardı
uykusuzluğun morgunda
uykuya ihtiyaç yoktu
biz varken
uyku yoktu
uyku varkense biz
rüyalar aleminin büyücüleriydik

Yaz köşesindeydik birgün
bakıyorduk kış köşesindekilere
başka bahara dedin
tekrar ettin
başka bahara
sessizlik oldu
tekrar tekrar ettin
sonrasındaysa bana bakmak bile istemedin
bense seni göremiyordum
kendin için çok geçti
ben hep çok erken
zorunda kaldım
zorundaydım
sen çoktan gitmiştin
çekiminse bırakmıyordu
vermiyordu izin
gitmem için

Birşeyler eksilmişti senden
hiç varolmamış gibiydin
beni de tanımıyordun
doğrusu şu ya
unutmuştum
sen istesen de varolamazdın
ayıpların en ayıbıydı bu
senin için

Yana Yatmış Sekiz

Varınca sonsuza
geleceğim yanına
             demiş
söz vermiştin

Bekliyorum 

Bir Önce

Koyu mavi bir akşam vakti
son defa dediğinde
dokunuşum
kanatlarının altında uyuyup
bir daha uyanmayacağım

Yazdığın mektuplar
kitap arasındaki kuş tüyü
tiyatro bileti ve
gülümseyen fotoğrafınla
düşlerimde seni bulacağım

Kendilik

Başkası olmak için
her an 
ve dahası
daha fazlasında
biraz daha
ben oluyorum

Kendimin